Blogs, tips, nieuws en de podcast
Managers zeggen dat hun “deur altijd openstaat”. Tot een medewerker écht binnenkomt. Wat nu?
Bijna iedere manager, directeur of leidinggevende zegt het weleens tegen zijn medewerkers: “Mijn deur staat altijd open.” Het klinkt goed. Toegankelijk. Menselijk. Je wilt immers dat medewerkers naar je toe komen wanneer ze ergens mee zitten, een idee hebben of gewoon een vraag willen stellen. Maar dan gebeurt er iets onverwachts. Ze komen daadwerkelijk binnen. HELP! De paniek slaat toe.
Soms blijkt die open deur dan ineens een stuk minder comfortabel dan gedacht. Want die medewerker stelt niet alleen een vriendelijke vraag. Hij vraagt waarom een besluit is genomen. Zij begrijpt de gekozen koers niet. Iemand zet vraagtekens bij een verandering binnen de organisatie. Of een medewerker zegt simpelweg: “Ik ben het hier niet mee eens. Kun je mij uitleggen waarom we dit doen?”
Dan moet je als leidinggevende wel een antwoord hebben. Hoe bereid je je daarop voor?
AI schrijft je speech. Maar hoe blijf je (toch) geloofwaardig en authentiek?
In de week voor Prinsjesdag 2026 onthulde de Volkskrant dat premier Rob Jetten AI gebruikt om zijn speeches en social media berichten vorm te geven. Nieuwsuur ontdekte dat ook ministers en staatssecretarissen op die manier hun speeches laten maken.
Tja… maar doen we het allemaal niet eigenlijk? De verontwaardiging was best wel groot in Nederland maar als je heel eerlijk bent: het is toch heel fijn om ChatGPT je te laten helpen met het vormgeven van je speech of presentatie?
Dé vraag is echter of jijzelf – als eigenaar van die speech – nog wel geloofwaardig kunt blijven met een AI-speech.
En zo ja, hoe doe je dat dan?
Namens je politieke partij op de lokale radio of in een podcast? Zó vertel je dat op social media
Je bent als lokale politieke partij te gast geweest bij de lokale omroep. Of een raadslid schoof aan bij een podcast. Mooi natuurlijk. En dus verschijnt er daarna een bericht op Facebook, LinkedIn, X of Instagram. Want natuurlijk begrijp je dat je jouw media-optreden onder de aandacht wilt brengen van de inwoners van jouw gemeente. En dus onder de aandacht van je (potentiële) kiezers. We vertellen je niets nieuws, zo vermoeden we.
Maar we zien wel dat veel lokale partijen niet altijd alle kansen grijpen om hun media-optreden ook echt te promoten. Dus dat mensen (kiezers, inwoners!) ook echt getriggerd worden om te gaan luisteren. Zo zagen we kort geleden bij een lokale politieke partij (we noemen vanzelfsprekend géén namen) de volgende post…
Is ‘Liefde overwint alles’ een argument?
Je ziet het regelmatig op spandoeken tijdens demonstraties: ‘Liefde overwint alles.’ Het klinkt mooi. Positief ook. Wie kan er nu tegen liefde zijn? Maar tijdens een debat is een andere vraag veel interessanter: is het eigenlijk een argument?
Nederlandse discussies zijn behoorlijk gepolariseerd geraakt. Wie een andere mening heeft, krijgt soms razendsnel een etiket opgeplakt. Klimaatontkenner. Racist. Xenofoob. Linkse Gekkie. Communist. En zodra zo’n etiket eenmaal op tafel ligt, wordt luisteren naar wat iemand werkelijk zegt een stuk moeilijker.
Ook een positieve slogan kan echter het inhoudelijke gesprek stilleggen. Zoals… “Liefde overwint alles.” Hoe zit dat precies?
Als iemand zegt ‘geloof me’, moet je juist extra goed opletten…! (Toch, Charles Groenhuijsen?)
We doen het allemaal weleens. Je wilt iemand overtuigen en zegt: “Geloof me, dit is echt zo.” Het klinkt krachtig. Zelfverzekerd zelfs. Maar als je goed luistert, gebeurt er iets opvallends: er wordt op dat moment vaak helemaal geen argument gegeven. Een mooi voorbeeld zagen we onlangs in een LinkedIn-post van journalist Charles Groenhuijsen. Hij schreef over het Nederlandse politieke systeem en vergeleek dat met dat van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Zijn conclusie:
“Geloof me, het is echt veel beter.”
En precies bij die woorden moet bij een goede debater een klein alarmbelletje afgaan.
Ga jij solliciteren? Maak deze fout niet tijdens het sollicitatiegesprek
“Heb je zelf nog vragen?”
Het is vaak de laatste vraag die werkgever stelt aan het slot van het net gevoerde sollicitatiegesprek. Veel sollicitanten stellen dan snel een veilige vraag. Of ze zeggen dat alles duidelijk is. Zonde, want juist dan kun je laten zien dat je zelfbewust en scherp bent. Dit blog gaat over een gemiste kans voor jou, als sollicitant.
Veel sollicitanten benaderen een sollicitatiegesprek alsof er een duidelijke hiërarchie bestaat. De werkgever bepaalt en de kandidaat moet vooral bewijzen dat hij goed genoeg is. Dat gevoel is begrijpelijk als je de baan graag wilt. Toch is die gedachte onterecht. We leggen in dit blog graag uit waarom die gedachte onterecht is. Doe er je voordeel mee zodra jij gaat solliciteren.
Reageer in een debat nooit met… “Ik ga over mijn eigen woorden.”
Je hoort de uitspraak steeds vaker. In gemeenteraadsdebatten, televisieprogramma’s en discussies op sociale media. En dan hebben we het over de zin: “Ik ga over mijn eigen woorden.”
Vaak wordt die zin uitgesproken alsof daarmee de discussie is beëindigd. Maar in werkelijkheid gebeurt meestal het tegenovergestelde. De spreker wekt al snel de indruk dat hij een inhoudelijke vraag uit de weg gaat. En juist dát kan (politieke) schade opleveren.
Een debat gaat namelijk óók over de gevolgen van jouw woorden. Dát bewustzijn is géén overbodige luxe als je een stevig debat voert.
Mag je in een debat persoonlijke vragen stellen?
Absoluut. Maar verwar de persoonlijke vraag niet met een persoonlijke aanval.
“Als jij vindt dat Nederland meer vluchtelingen moet opnemen, zou je dan zelf een vluchteling in huis nemen?”
Alleen al het stellen van deze vraag zorgt vaak voor discussie. De één noemt het een persoonlijke aanval, de ander vindt het juist een uitstekende debatvraag. Maar wat is het nu eigenlijk? Het antwoord is in de basis heel simpel: een persoonlijke vraag is iets anders dan een persoonlijke aanval. Het is dan ook toegestaan om die persoonlijke vraag te stellen.
De reden? Het verhoogt de kwaliteit van het debat.
