Categorie: algemeen

Je ziet het regelmatig op spandoeken tijdens demonstraties: ‘Liefde overwint alles.’ Het klinkt mooi. Positief ook. Wie kan er nu tegen liefde zijn? Maar tijdens een debat is een andere vraag veel interessanter: is het eigenlijk een argument?

Nederlandse discussies zijn behoorlijk gepolariseerd geraakt. Wie een andere mening heeft, krijgt soms razendsnel een etiket opgeplakt. Klimaatontkenner. Racist. Xenofoob. Linkse Gekkie. Communist. En zodra zo’n etiket eenmaal op tafel ligt, wordt luisteren naar wat iemand werkelijk zegt een stuk moeilijker.

Ook een positieve slogan kan echter het inhoudelijke gesprek stilleggen. Zoals… “Liefde overwint alles.” Hoe zit dat precies?

We doen het allemaal weleens. Je wilt iemand overtuigen en zegt: “Geloof me, dit is echt zo.” Het klinkt krachtig. Zelfverzekerd zelfs. Maar als je goed luistert, gebeurt er iets opvallends: er wordt op dat moment vaak helemaal geen argument gegeven. Een mooi voorbeeld zagen we onlangs in een LinkedIn-post van journalist Charles Groenhuijsen. Hij schreef over het Nederlandse politieke systeem en vergeleek dat met dat van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Zijn conclusie:

“Geloof me, het is echt veel beter.”

En precies bij die woorden moet bij een goede debater een klein alarmbelletje afgaan.

Je hoort de uitspraak steeds vaker. In gemeenteraadsdebatten, televisieprogramma’s en discussies op sociale media.  En dan hebben we het over de zin: “Ik ga over mijn eigen woorden.”  

Vaak wordt die zin uitgesproken alsof daarmee de discussie is beëindigd. Maar in werkelijkheid gebeurt meestal het tegenovergestelde. De spreker wekt al snel de indruk dat hij een inhoudelijke vraag uit de weg gaat. En juist dát kan (politieke) schade opleveren.

Een debat gaat namelijk óók over de gevolgen van jouw woorden. Dát bewustzijn is géén overbodige luxe als je een stevig debat voert.